Hodowla danieli, opis i wygląd.

Daniel to rodzaj ssaka z rodziny jeleniowatych. Wygląda i żyje podobnie do trybu życia jelenia szlachetnego. Sprowadzony przez Fenicjan, a później Rzymian na ziemie śródziemnomorskie, znany i doceniany w wielu krajach, również w Polsce szczególnie przez selekcjonerów. Pochodzi z Azji Mniejszej.Wymiary daniela są mniejsze od jelenia szlachetnego. Długość ciała wynosi 130 – 150 cm, wysokość około 105 cm. Samice są wyraźnie mniejsze od byków i ważą od 30 do 50 kg, samce 45 – 80 kg. Ciało daniela ma ubarwienie rudobrązowe oraz posiada charakterystyczne białe plamy. Wzdłuż grzbietu biegnie ciemno-brązowa linia. Brzuchy danieli są białe, na pośladkach widać białą plamę z ciemnym brzegiem. Ogon jest od góry czarny, od spodu biały. Zimą barwa grzbietu ciała zmienia się na szarą, plamy znikają. Zazwyczaj spotyka się zwierzęta będące albinosami lub ubarwione nietypowo, naprzykład na czarno.

Jak u innych przedstawicieli jeleniowatych, samiec posiada poroże, które co roku zrzuca (zwykle w maju), a na jego miejsce wyrasta nowe, większe. Są one bardziej szerokie, łopatowate, a jednocześnie mniejsze niż u jelenia szlachetnego. Samica nie posiada poroża. Duże poroża 6- 10 latków, danieli osiągają 5-7 kilogramów wagi. Daniele mają bardzo dobry węch oraz słuch. Nie wspominając o ich wzroku, który równa się z psim wzrokiem. Dużo osobników można obserwować w jeleninie w hodowli rodziny Ressel.