Odwodnienie podtorza

Wody powierzchniowe, to największe zagrożenie dla torowiska. Aby podtorza utrzymywały cały czas swoje właściwości należy wodę z opadów atmosferycznych, czy też z topniejących śniegów natychmiast odprowadzać, po to aby nie przenikały one do torowiska i innych części podtorza.

Dlatego też podczas budowy trasy kolejowej konieczne jest wykonanie nasypów oraz przekopów co umożliwi odprowadzenie wody od torowiska. Torowisko ma obustronny spadek około 4% skierowany od osi torowiska ku jego krawędziom, tylko na linii jednotorowej środkowa jego część na długości podkładu jest pozioma. Rowy przy nasypach otrzymują spadek podłużny dostosowany do spadku naturalnego terenu. Umocnienia rowów mają na celu zabezpieczenie przed rozmyciem skarp i dna rowów, sposób zaś umocnienia należy dobierać zależnie od obliczeniowej prędkości przepływu wody.
W rowach bocznych stosuje się powszechnie prefabrykowane koryta żelbetowe.

Skarpy podtorza obsiewane są zazwyczaj trawą. Ma to na celu zabezpieczenia skarpy przed wywiewaniem cząsteczek gruntu oraz przed podmywaniem. Górna część skarpy zabezpieczana przeważnie jest pasem darniny, która zabezpiecza skarpę przed działaniem wody powierzchniowej. Najlepszym sposobem aby umocnić skarpę jest zastosowanie darniny w kratę, które polega na przybijaniu płatów darni. Brukowanie, to kolejny sposób na zabezpieczenia skarpy podtorza. Stosuje się w momencie gdy pochylenie skarpy jest większe niż normalne. W zależności od pochylenia stosuje się brukowanie pojedyncze lub podwójne.

W momencie gdy wody gruntowe znajdują się na wysokim poziomie konieczne jest szybkie obniżenie ponieważ mocno ona zagraża stateczności podtorza. Aby szybko obniżyć poziom wód gruntowych stosuje się urządzenia drenarskie. Na szlakach kolejowych ciągi drenarskie mogą być stosowane przy krawędzi torowiska lub pod rowami bocznymi, natomiast na stacjach kolejowych – na międzytorzach.